همزمان با حرکت ناوهای هواپیمابر آمریکا؛ واکنش تحلیلی: ایران با تهدید یکپارچهتر میشود
در حالی که منابع خبری از حرکت ناوهای هواپیمابر جدید آمریکا به سمت منطقه و نزدیکی آبهای پیرامونی ایران خبر میدهند، بار دیگر سیاست قدیمی «نمایش قدرت نظامی» به صدر تحولات بازگشته است؛ رویکردی که به باور بسیاری از تحلیلگران، نهتنها ایران را تحت فشار قرار نمیدهد، بلکه به انسجام داخلی منجر میشود.دکتر
مازیار میر، محقق و پژوهشگر سیاسی، با اشاره به این تحرکات نظامی تأکید میکند:«ایران سرزمینی نیست که با تهدید بلرزد و ملتی نیست که با حرکت ناوهای جنگی تسلیم شود. تاریخ این کشور نشان داده فشار خارجی هرگز ابزار تغییر نبوده است.»
به گفته این تحلیلگر، تهدیدهای اخیر مقامات آمریکایی بیش از آنکه خطاب به واقعیت ایران باشد، متوجه تصویری ذهنی و سادهسازیشده از این کشور است؛ تصویری که ایران را صرفاً یک نقطه روی نقشه و نه جامعهای زنده با حافظه تاریخی میبیند.
او میافزاید:«ملت ایران ممکن است منتقد باشد، معترض باشد، حتی ناراضی باشد؛ اما تحقیر و تهدید خارجی را برنمیتابد. هیچ ملتی با ناو هواپیمابر آزاد نشده و هیچ کرامتی از لوله تفنگ بیرون نیامده است.»
در این تحلیل همچنین تأکید شده که فشار نظامی و تحریمها در عمل بیش از هر چیز زندگی مردم عادی را هدف میگیرد و نه ساختارهای قدرت؛ تجربهای که در دهههای گذشته بارها تکرار شده است.
میر با رد نگاه ابزاری به ایران در معادلات داخلی آمریکا تصریح میکند:«ایران نه صحنه تسویهحساب انتخاباتی واشنگتن است و نه ابزار نمایش قدرت یک رئیسجمهور. تغییر واقعی، اگر قرار باشد رخ دهد، از دل جامعه ایران بیرون میآید، نه از پایگاههای نظامی خارجی.»
این واکنش تحلیلی در شرایطی مطرح میشود که همزمان، مذاکرات غیرمستقیم ایران و آمریکا در عمان نیز بدون توافق نهایی پایان یافته و آینده مسیر دیپلماسی همچنان در هالهای از ابهام قرار دارد.
جمعبندی این تحلیل روشن است:ایران نه جنگ میخواهد، نه تحریم و نه تهدید؛ بلکه گفتوگو، احترام و حق تعیین سرنوشت. تجربه تاریخی نشان میدهد هر زمان زبان ناو و تهدید جایگزین دیپلماسی شده، نتیجهای جز تشدید بیاعتمادی و انسجام درونی در ایران به همراه نداشته است.
